مغالطه ای رایج درون رقابت های سیاسی- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم

به گفته خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، مغالطه یکی از عوامل اصلی ازبرای پوشاندن حقیقت، القاء دروغ ها و گمان های شخصی به دیگران هست. مغالطه که آغشتن راست و دروغ با شیوه ای زیرکانه هست عاملی ازبرای فریفتن انسان‌ها و بر کرسی نشاندن اهداف شخصی و منطبق بر منافع حزبی و گروهی هست. یکی از مسیر‌های شناختن و کسب قوه تمییزِ دروغ از راست و درک درست حقیقت، آشنایی با روش های مغالطه هست. از همین رو، درون سلسله مطالبی، ضمن بازخوانی کتاب “مغلطه، راهنمای درست اندیشیدن” نوشته جمی وایت که جزء کتب پرفروش روزنامه گاردین محسوب شد، به بعضی از تکنیک های رایج مغالطه می پردازیم.

مغالطه بواسطه کلمات تحسین برانگیز!

آیا طرفدار عدالتید؟ شرط می بندم جواب تان مثبت هست. آیا فکر می کنید عادلانه هست دولت کسانی را که درآمد بیشتری دارند وادار کند بخشی از درآمدشان را به کسانی بدهند که درامد کمتری دارند؟ فکر نمی کنم این طور باشد. بسیاری معتقدند توزیع مجدد درآمد لازمه ی جامعه ای عدالت گستر هست و بعضی دیگر، آن را دزدی محض می دانند.

همه طرفدار عدالت اند تنها سر این موضوع که چه چزی عادلانه و چه چیزی ناعدلانه هست با هم اختلاف دارند. «عدالت» از این لحاظ یک کلمه “هورا”ست به این معنی کافی هست عنوان کنید که طرفدار آن هستید تا همه هورا بکشند و موافقت شان را عنوان کنند حتی درصورتیکه درمورد عادلانه بودنِ هر مسئله ریز و درشتی با شما مخالف باشند. علاوه بر عدالت، مفاهیم آرمانی دیگری همچون صلح، برابری و… نیز وجود دارند که همه مردم صرف نظر از محتوای شان به آن ها اعتقاد دارند.

پس از این، نوبت به کلمه “هو” می رسد:«جنایت، قساوت، خودخواهی و…» همه صرف نظر از اینکه چه نوع کشتاری را جنایت می دانند، اتفاق نظر دارند که جنایت کار غلطی هست. بسیاری از کسانی که به دلیل کتک زدن فرزندان شان با مخالفت و اعتراضِ قانون گذارانِ اروپایی روبه رو شده اند با خشونت مخالف اند.

درصورتیکه می خواهید عقایدتان را شفاف بیان کنید قبل از آن که از کلمات “هورا” یا “هُو” استفاده کردن کنید معنی آن ها را درک کنید مثلا این ادعای بعضی سیاستمداران بی ارزش هست که درمورد توزیع مجدد درآمد بگویند از سیاست های عادلانه حمایت می کنند. همه ما طرفدار سیاست های عادلانه هستیم ولی تنها می خواهیم بدانیم که به نظر آن ها کدام سیاست، عادلانه هست.

با وجود بی ارزش بودن این قسم ادعاها، بسیاری از سیاست مداران از این روش استفاده کردن می کنند. استفاده کردن از کلمات “هورایی” که درموردشان توضیحی داده نشده هست مسیر ساده ای ازبرای به دست آوردن موافقت رأی دهندگان هست. یک سیاستمدار شاید برداشت خاصی از عدالت یا برابری یا هر مفهوم دیگری داشته باشد ولی وی تنها کلمات “هورا”(تحسین برانگیز) را درون اختیار دارد و درون صورتی که رأی بیاورد، راهنمایی های بعدی درمورد مصادیق و نحوه اجرای عدالت را از نتایج آماری و… تلاش می کند که کسب کند.

یک آزمایش ساده ازبرای کشف حقیقت درون اظهارات سیاسی این هست که آیا افراد عاقل و متعادل با آن مخالفت می کنند یا نه. درصورتیکه سیاستمداری عنوان کند که می خواهد کار کند تا همه مردم خوب و خوش و خرم زندگی کنند، هیچ حرف به دردبخوری نزده هست. شما چطور می توانید با استفاده کردن از این کلمات کلی و مبهم میان وی و رقبایش که بدون شک دنبال همین قسم مسائل هستند یکی را انتخاب کنید؟!

درون یک مردم سالاری سالم که رأی دهندگان ازبرای انتخابِ درست میان احزاب و نامزدها خواستار اطلاعات شفاف و دقیق هستند، بحث های سیاسی باید بر سر مسائل دشوار و اختلاف برانگیزی متمرکز باشد که عقلا بر سر آن ها اختلاف نظر دارند وگرنه تعهد به عدالت، صلح و سایر این مسائل به معنای واقعی کلمه نیازی به بیان کردن ندارد.

منبع: فصل چهارم کتاب مغلطه نوشته جمی وایت

انتهای پیام/

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *